Öncesi Sessizlik

Ve sonunda konser günü, yani cumartesi gelip çattı. Grubun halkla ilişkiler sorumlusu olduğum için konser bilgilerini Twister üzerinden bir kez daha paylaştım. Diğer gruplarla kıyaslanamazdı belki ama yine de onlarca beğeni almayı başarmıştık. Tüm seyircilerin yüzde onu bile bizim için gelmeyecekti ama en azından orada bizi destekleyen az sayıda hayranımızın olacağından emindik. Ne de olsa bize satmamız için çok fazla bilet verilmemişti ama kotamızı sonuna kadar doldurmuştuk.

“Şey, buralarda bir yerdeydi, değil mi?” diye mırıldandım kendi kendime.

Müzik kulübü, Takasaki İstasyonu’ndan yürüyerek yaklaşık on dakika mesafedeydi. Şık bir dış cephesi olan mekanın tabelasında Club Jaguars yazıyordu. Diğer üçü çoktan girişin orada toplanmıştı bile.

“Günaydın... Şey, yani tünaydın mı demeliydim?”

Konser akşam başlayacağı için öğle yemeğinden sonra buluşmaya karar vermiştik.

“Merhaba Natsuki,” dedi Mei.

“Bugün bütün hünerlerimi sergileyeceğim!” diye gürledi Yamano.

“Öğlen gyudon yedim. Tadı çok güzeldi,” dedi Serika. Her zamanki gibi görünüyordu. Ya da en azından öyleymiş gibi davranıyordu.

İkimiz de dün yaşananlardan hiç bahsetmedik ve dördümüz havadan sudan konuşarak müzik kulübünden içeri daldık. Salonun girişindeki karşı saldırı masasında görevli gibi görünen biri duruyordu. Serika doğrudan ona doğru ilerleyince biz de peşine takıldık.

“Biz Mishle (geçici). Bugün için şimdiden teşekkürler,” dedi Serika.

“Tamamdır, kaydınızı yaptım. Bu arada, isminizdeki şu 'geçici' de neyin nesi?”

“Yeni bir üyemiz var, bu yüzden grubun adını değiştirecektik ama henüz bir isim bulamadık.”

“Ha ha! Anladım. Kulise şu taraftan gidiliyor, şans sizinle olsun!”

Kayıt işini bitirdikten sonra çalacağımız şarkı listesini ve sahne düzenini teslim ettik. Burası Serika’nın yarı zamanlı çalıştığı yer olduğu için personeli zaten tanıyordu, bu sayede işler tereyağından kıl çeker gibi yürüdü.

“Şimdi de diğer grupları selamlamalıyız,” dedi Serika.

Mei kekeleyerek, “Ç-çok heyecanlıyım,” dedi. “Listedeki biz dışındaki tüm gruplar tek kelimeyle harika.”

“Değil mi ya! Ya birisi çıkıp da ‘Veledlerin buralarda işi yok’ falan derse?!” dedi Yamano endişeyle.

Bu kadarı da fazla önyargılıcaydı! Böyle şeyleri sadece anime karakterleri söylerdi; gerçek hayatta kimse... Bir dakika, söylemezlerdi değil mi?

“Endişelenmeyin, her şey yolunda gidecek. Herkesi tanıyorum ben,” diyerek bizi rahatlattı Serika.

Bizim için her şey yepyeni ve telaşlıydı ama yanımızda Serika gibi güvenilir bir rehber vardı.

“Ooo, Serika-chan gelmiş! Bugünün tadını çıkaralım!”

“Selam abi. Bugün sizinle aynı sahneyi paylaşmak güzel olacak.”

“Hey, abi denecek kadar yaşlanmadım daha!”

Anlaşılan diğer gruplardaki tecrübeli elemanlar Serika’yı el üstünde tutuyordu. Hatta birkaçı, Serika’nın arkadaşları olduğumuzu fark edip, “Hadi bakalım, hepimiz elimizden gelenin en iyisini yapalım!” diyerek varlığımızı onurlandırdı.

Ünlü bir bağımsız grup bizi selamlayınca Mei heyecandan titremeye başladı. “Kusabi bize selam verdi...”

Yamano, gözlerini Mei’den ayırmadan, “Bu kadar iyi gruplarla aynı sahnede çalacak olmamıza inanmak gerçekten güç,” dedi.

“Şahsen beni en çok Maruido etkiledi,” diye ekledim.

Yamano’nun gözleri fal taşı gibi açıldı. “Ha? O grup popüler mi ki? Adlarını hiç duymadım.”

“Yok canım, sadece benim hoşuma gidiyorlar,” diyerek yalan söyledim. Maruido gelecekte inanılmaz ünlü olacaktı. Bu festivalde bizden sonraki en yeni ikinci gruptular ama zaman yolculuğu yaptığım için biliyordum ki bugün sahne alan herkes arasından en büyük başarıyı onlar yakalayacaktı. Tanrım, kesinlikle paha biçilemez bir deneyimdi bu!

“Evet, Maruido’nun performansı gerçekten dünya dışı gibi. Neden daha fazla hayranları yok anlamıyorum.” Serika, tanıdıklarının neden daha popüler olmadığını düşünerek başını yana eğdi.

Merak etme. Yakında hayran sayıları tavan yapacak.