İlk Aşkın Sıradan Hali

Özel bir nedeni yoktu. Ona yavaş yavaş kapıldım, hislerim zamanla azar azar büyüdü.

Sözlerindeki ve davranışlarındaki nezaket içimi ısıtırdı. Her şeyi ne kadar havalı ve ustaca yapabildiğini düşünürdüm. **Henüz** özgüveni eksikti ve çekingen bir yapısı vardı, ki bunu sevimli bulurdum. Derslerde gözlerim istemsizce onu arar, yeni şeyler keşfederdim: sık sık derslerde uyuklardı ve yetenekli bir kalem çeviriciydi. Tüm bu küçük tuhaflıklarını büyüleyici bulurdum. Farkına bile varmadan, sadece yanında olmak beni mutlu eder, kalbim hızla çarpmaya başlardı.

Ah, ben ona aşık olmalıyım. Bu farkındalık beni yakın zamanda vurmuştu ve **şimdi** hislerimin bilincindeydim.

Küçücük bir kıvılcım odunları tutuşturmuş, parıl parıl yanan dev bir tutku ateşine dönüşmüştü. Ama Natsu'nun kalbinin asla benim olmayacağını biliyordum. **Henüz** gerçekleşmeyeceğini bilsem de, sadece onunla vakit geçirmek bile beni mutlu ediyordu.

Natsu'nun lise başlangıcı için görünüşünü ve kişiliğini baştan yarattığını öğrendiğimde, kişiliğindeki bu boşluğun nedenini nihayet anladım. Natsu'nun bizden bir şeyler sakladığını hep hissetmiş ve nedenini merak etmiştim. **Sırrını** keşfetmek ona olan aşkımı yok etmedi. Aslında, bize gerçek benliğini gösterdiği için onu tanımak ve ona yakınlaşmak daha kolay geldi. Kalbimdeki hisler sadece daha da hızla büyüdü.

Beni gerçekten şaşırtan şey, Tatsu'nun bana karşı hisleri olduğunu öğrenmekti. Bana aşıkmış gibi davranmamıştı hiç; sonuçta hep didişirdik... Ama geri kalanımız Tatsu ve Natsu'nun çatıdaki konuşmasına kulak misafiri olduğumuzda, Tatsu'nun bizden neden kaçtığını öğrendiğimde ona dair izlenimim değişti. Tatsu, beklenmedik derecede hassas bir yanı olduğunu gösterdi.

Bu kargaşanın nedeni ben olduğuma inanamıyordum... Tatsu beni seviyordu ve Natsu ile benim iyi anlaştığımızı görünce kıskanmıştı. Bunun olacağını nasıl tahmin edebilirdim ki?

Tatsu benden vazgeçmeyeceğini söyledi... ama üzgünüm. Tatsu'yu seviyorum, ama sadece arkadaş olarak. Birlikteyken kalbim çarpmıyor. Anlaşılan, aşık olduğum kişi Natsu'ydu. O benim ilk aşkımdı.

Ancak Natsu'nun kalbinin **zaten** başkasına ait olduğundan şüpheleniyordum. Bu yüzden, eğer Tatsu'ya aşık olsaydım, her şey çözülür ve herkes mutlu olurdu. Bunu biliyordum, ama duygularımı kontrol edemiyordum.

Bu hislerden kurtulmanın bir yolunu arayıp durdum.