Giydirme Bebeği

Onca uğraştan sonra, Miori ile ben nihayet Unislo'ya, bana gündelik giysiler seçmek için gittik. Neden mi Unislo? Hem acilen kıyafete ihtiyacım vardı hem de pahalı şeylere ayıracak param yoktu. Açıkçası, bir liseli için tüm kıyafetler pahalı!

Birkaç bin yenlik etiketi olan bir tişörte bakarken, "Belki bir iş bulmalıyım," diye mırıldandım.

"O kadar meteliksiz misin?"

"Param var. Ama kıyafet alınca hepsi buhar olup uçacak."

"Haklısın!"

Her ay harçlık alıyordum ama kesinlikle yeterli değildi. Bir kulüpte değilim, yani herkes kulübündeyken benim boş zamanım oluyor. Bir iş bulmak mantıklı.

"Pekala, seninle ne yapsak?" Miori, çenesini tıkırdatarak görünüşümü dikkatle inceledi. "Hmm, figürün iyi. Aslında sade giyinmek sana çok yakışıyor bence. Hep uzundun ama kilo verip kas yapacağını hiç düşünmemiştim." Uyarmadan yanlarıma dokununca şaşkınlıkla yerimden sıçradım.

"Hey! Ne yapıyorsun—"

"Ne var? Hadi ama, erkeksin ve dokunulmaktan hoşlanmıyor musun?" Miori kıkırdadı. Bir kızı ne kadar süredir tanıyor olursam olayım, böyle bir fiziksel temasın beni sarsmaması imkânsızdı. Şu anki yaşımdan daha uzun süredir içe dönük bir hayat sürüyordum!

"Tamam, bakalım. Şunu dene, şunu... ve bunu! Hadi, giy şunları!" Miori birkaç seçenek kaptı ve beni deneme kabinine doğru itti. Eğleniyor gibi görünüyordu. Miori sonuçta bir kızdı. Kıyafet seçmeyi sevmesi de mantıklıydı herhalde.

"Birinin senin giydirme bebeğin olması çok eğlenceli!" diye neşeyle söyledi.

"Beni istediğin kadar giydirme bebeği olarak kullan; yeter ki düzgün kıyafetler seçtiğinden emin ol!"

"Bana bırak yeter. İyi bir modelim var, o yüzden ne olursa olsun sorun olmaz eminim," dedi Miori ve mırıldanmaya başladı. Biraz kuşkuluydum ama ona güvenmekten başka seçeneğim yoktu.