Kopuş

Vücudum aniden geriye doğru savruldu. Bir sırtı aşar gibi, tepeden tırnağa tüm bedenimde bir sarsıntı yankılandı.

Hemen ardından görüş alanımı masmavi gökyüzü kapladı.

Çevreleyen manzara bulanıklaştı.

Sanki gökyüzünden koparılıyorduk; gerçek bir serbest düşüşten yalnızca bir nebze daha merhametli, korkunç bir açıyla geriye doğru düşüyorduk.

Rüzgar kulaklarımın dibinde uluyordu.

Dört bir yanımızdan çığlıklar yükseldi.

Bana gelince, dilimi yanlışlıkla ısırmamak için ancak dişlerimi kenetleyebildim.