Kutsal Öfke ve Sonsuz Teslimiyet

Handa önlerine konan akşam yemeği, kızın ağzında kum çiğniyormuş gibi bir his bırakıyordu. İnsan topraklarından elde edilen malzemeler, Aden'de hasat edilebilenlerin yanına bile yaklaşamazdı.

Keşke o gece o yolda sonsuza dek yürümeye devam edebilselerdi.

Kız, önündeki kızarmış kuşu parçalamak için bıçak ve çatalına uzandı. Bu aletlerin nasıl kullanılması gerektiğini teorik olarak biliyordu ama bu onlara alışık olduğu anlamına gelmiyordu. Hareketleri oldukça acemi ve sakardı.

Bunu fark eden genç adam araya girdi. Bıçağı şu şekilde kullanmalısın. Bak.

Genç adam kuşu büyük bir ustalıkla, adeta bir sanat icra eder gibi dilimledi.

Kızın elindeki çatal bıçak gürültüyle tabağa düştü.

Artık bu kadarı fazlaydı.

Aletleri yeniden eline almak yerine yumruklarını sıktı. Elleri hafifçe titriyordu.

Artık hiçbirine tahammülü kalmamıştı; ne operaya, ne heykele, ne çocuklara, ne kitaba ne de dükkanlara.

Fakat hepsinden ötesi, yanındaki adamın tüm bunlar olup biterken bu kadar sakin kalabilmesine dayanamıyordu.

Hiçbir şey hissetmiyor musun? diye çıkıştı.

Ne demek istiyorsun? Genç adam bir lokma eti ağzına götürdü.

Ejderhalar katlediliyor ve bu cinayetler yüceltiliyor. Etleri yeniyor. Yağlarından yakıt yapılıyor. Sen de bir ejderha olmana rağmen gerçekten hiçbir şey hissetmiyor musun?

İkisi de Hakikat Dili'nde konuştuğu için restorandaki diğer müşteriler ne dediklerini anlayamıyordu.

Nefret ateşinin içinde yanma izin vermemelisin. Unutma, bu hayatta vaktinden önce can verecek olsak bile, kalbimiz saf kaldığı sürece Sonsuzluk Krallığı'nda yeniden buluşacağız.

Adam lokmasını yuttu. Tanrı'nın öğretileri, kimseye karşı nefret beslemememiz gerektiğini emreder.

Kız alt dudağını ısırdı. Göğsünde hiç mi sızı yok?

Hiç.

Başın kızışmıyor mu? Her şeyin önemini yitirdiğini hissetmiyor musun? Onların etine bir bıçak saplamaya yönelik o bembeyaz arzu dışında... Hiç mi bir şey yok? Dudağı kanamaya başladı. Bu şehrin yanma izlemek istemiyor musun?

Kanıyorsun. Dudağını ısırmayı bırak.

Öldüğünde yasını tutmayacaklar, biliyorsun değil mi?

Üzülmeye gerek yok. Aslında ölüm, sevinilecek bir şeydir. Ölümden sonra bizi Sonsuzluk Krallığı bekliyor.

Sonuçta insanlar insandı, ejderhalar ise ejderha.

Asla aynı noktada buluşamayacak olsalar da...

...ikisi de kalplerinde aynı soruyu taşıyordu:

Neden bu kadar basit bir şeyi anlayamıyorsun?