Kan ve Kahramanlık Şehri

Bu şehirde kızın keyif alabileceği tek bir şey bile yoktu.

Kırlarda yan yana yürüdükleri o anlarda hissettiği o basit mutluluklardan veya kalbinin heyecanla küt küt atışından eser kalmamıştı.

Çünkü nereye bakarsa baksın...

...şehir, ejderha avcılarıyla dolup taşıyordu.

Operalar sergileniyordu. Hikayeler ya kötücül ejderha Fafnir'i katleden bir kahraman hakkında ya da Tanrı'nın, hain ejderha Lucifer'ın üzerine şimşekler yağdırıp onu cehennemin dibine fırlatışına dairdi. Şarkıcılar, kahramanların onurunu ve ejderhaların aşağılanışını gırtlakları patlarcasına haykırıyordu.

Meydanda bronz bir heykel yükseliyordu. Mızrağını bir ejderhanın göğsüne saplayan bir askeri tasvir ediyordu bu heykel. Meydanda koşturan çocuklar, ellerindeki oyuncak silahlarla ejderha avlıyormuş gibi yapıyorlardı. Ejderha avcısı rolü o kadar popülerdi ki, aralarında paylaşamıyorlardı. Sonunda, asker oğlu olduğu her halinden belli olan bir çocuk avcı rolünü kapıyor, ürkek görünümlü başka bir çocuğun üzerine ise kötü ejderha rolü zorla yıkılıyordu.

Bir kitap satışa sunulmuştu. Kadınlar arasında çok popüler olan, ödüllü bir aşk romanıydı bu. Arka kapak yazısına göre hikaye, bir prensin prensesi kurtarmak için bir ejderhayı öldürmesini ve daha sonra onunla evlenmesini konu alıyordu.

Yol kenarındaki bir tezgahta küçük bir ejderhanın ızgara eti satılıyordu. Etin piştiği ateşte yakıt olarak ejderha yağının kullanıldığını söylüyorlardı. Kız bunun iğrenç bir şaka olduğunu düşündü.

Kılık değiştirmiş gümüş ejderha, bu şehirde mutlaka nazik insanlar olduğunu, kızın keyif alacağı bir şeyler bulabileceğini söylemişti...

Ancak kız için...

...Nibelungen denilen bu hareketli ve göz alıcı şehir...

...gerçeğe dönüşmüş bir kabustan başka bir şey değildi.