Sigurd Siegfried sonraki beş günü derin düşünceler içinde geçirdi.
Aklını kurcalayan tek bir soru vardı: Brunhild, babalarını öldürme arzusundan gerçekten vazgeçmiş miydi?
Kendisine dost olduğunu ilan ettiğinde kız hıçkıra hıçkıra ağlamıştı. Bu, onun o aptalca fikirlerinden vazgeçtiği anlamına gelmeliydi. Başka bir açıklaması olamazdı.
Sigurd, zihninde tekrar tekrar buna benzer bahaneler uydurdu. Sadece inanmak istediği şeyleri doğru kabul ediyor, kızın intikam hırsından arındığına kendini ikna etmeye çalışıyordu. Ancak bu inanç duvarına ne kadar çok kat boya çekmeye çalışırsa çalışsın, gerçek o kadar belirginleşiyordu. Kendini kandırmaya çalışıyordu, çünkü kızın o hain niyetini değiştirmeyi başaramadığını içten içe çok iyi biliyordu.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.