Karanlıktaki Sırdaş

Çok beklettim mi?

Hiç de bile, Ayanono.

Yemekhanenin önünde Alisa ile yollarını ayıran Nonoa, acil durum merdivenlerine yöneldi. Çok geçmeden Ayano, her zamanki o ifadesiz yüzüyle sessizce yanına sokuldu.

Öncelikle geçen günkü yardımların için sana tekrar teşekkür etmek istedim. Sayende, usta Masachika’nın leydi Yuki’yi ziyaret etmesini sağlayabildim.

Lafı bile olmaz. Zaten söylemiştim, değil mi? Ben senin tarafındayım.

Nonoa, önünde hafifçe eğilen okul arkadaşına doğru adımladı. Yüzündeki sıcak ve rahat gülümsemeyle lafı ustaca araya sıkıştırdı.

Ama sanki bayağı bir şeyler dönmüş, ha? Kuze yeniden Suou ailesine kabul edilmek istiyormuş, doğru mu?

Ne? Şey...

Ayano başını kaldırdığında gözleri bir anlığına irileşti, bakışları çaresizce sağa sola kaydı. Normalde ne düşündüğünü kestirmek zor olsa da bu tepkisini okumak gülünç derecede kolaydı. Genç kızın yaşadığı kafa karışıklığı ve şüphe her halinden belli oluyordu; çünkü Nonoa’nın, Suou ailesine dair bu kadar mahrem bir konuyu nasıl öğrenebildiğine hiçbir anlam verememişti.

Bunu sana o mu söyledi?

Hmm? Yok canım. Alisa’dan duydum.

Nasıl? Ah.

Evet, az önce yemekhanede söyledi.

Ayano’nun içinde filizlenen o kafa karışıklığı ve güvensizlik anında Alisa’ya yöneldi. Nonoa ise bu değişimi soğuk bakışlarla izlerken kızın ellerini kendi ellerinin arasına aldı.

Her neyse, işlerin pek kolay olmayacağı kesin. Yine de ne zaman konuşmak istersen ben buradayım, tamam mı?

Ardından Nonoa, yüzündeki en büyüleyici gülümsemeyle sözlerini mühürledi.

Çünkü ne olursa olsun, ben her zaman senin tarafındayım.