Sonsöz

Üçüncü kez buluşuyoruz. Ben, Light Novel yazarı Sunsunsun (nam-ı diğer, Japonya'da 3 sayısının en sevdiği adam).

Ne saçmaladığımı merak ettiğinizi biliyorum ama açıklamak için bana bir an verin. İlk romanımı (bu serinin ilk cildini) yayımlayan Kadokawa Sneaker Bunko, bu yıl 33. yıl dönümünü kutluyor. Ayrıca Reiwa döneminin 3. yılının (2021) Mart (3. ay) ayında, çevrimiçi web romanları yazmaya başlayalı 3 yıl oldu. Teknik konuşmak gerekirse, yazmaya başladığımda 3'ün 3. kuvveti yaşındaydım. Ne demek istediğimi anladınız mı? 3 sayısının beni sevdiğini söylerken abartmıyordum. Ah, bir de adımı Japonca (さん) yazarsanız, bunun da 3 anlamına gelebileceğini biliyor muydunuz? Tam üç tane 3 üst üste! Neyse, unutmadan şunu da belirtmek isterim ki bu seri, Takarajimasha Inc.'in 2022 Light Novel sıralamasında (Kono Light Novel ga Sugoi! 2022) 9. sırayı aldı. Peki 3x3 kaç eder? Ayrıca, "Favori Başrol Kadın Karakter" sıralamasında 6. sırayı kim aldı dersiniz? Alya. Bu da 3'ün başka bir katı ve— (Gerisi sizin iyiliğiniz için atlanmıştır.)

Her neyse, bu, Alya Bazen Duygularını Rusça Saklar serisinin üçüncü cildi; bir başka dönüm noktası. Bu cilt için çok emek harcandı ve editörüm de öyle görünüyor ki çok uğraşmış, çünkü serimi tavsiye etmesi ve tanıtması için ünlü birine ricada bulunmuş. Kim mi, diye merak ediyorsunuzdur? Miki Yoshikawa ta kendisi. Flunk Punk Rumble ve Yamada-kun and the Seven Witches gibi romantik komedileriyle tanınan son derece ünlü Manga sanatçısı. Şu anda da A Couple of Cuckoos üzerinde çalışıyor; eminim bildiğiniz büyük bir hit. İnanamıyorum. Bu serilerin üçünü de okudum, bu yüzden ne kadar gergin olduğumu tahmin edebilirsiniz. Bu arada, favori karakterim Hana Adachi. Dışarıdan öyle görünmeseler de savaşçı ve çok güçlü kadın karakterleri seviyorum… Hmm? Dur bir. Hiç düşünmemiştim ama eserlerimdeki Sarashina ailesini yaratırken Hana Adachi'den mi etkilendim acaba?… Dur bir. Şimdi düşününce, Başrol Kadın karakterinin soyadının Adachi olduğu ve Sarashina ailesinin yanında eğitim aldığı bir web romanı yazdığımı hayal meyal hatırlıyorum… Hmm? Bir de bu güçlü kadın dövüş sanatçılarına sadece bitki isimleri verme gibi tuhaf bir kuralım vardı… Bu da mı Hana (hana= Japoncada çiçek) Adachi'den bilinçaltı bir etkiydi?… Bilinçaltı ne kadar da şaşırtıcı bir şey. Eminim çoğu tesadüftü ama bence bu, bir bakıma, insanların yeni bir şeyler yaratırken geçmişteki deneyimlerinden ve gördüklerinden etkilendiğinin bir kanıtı. Eh. Boş ver. Sanırım önemli değil.

Her neyse, en çılgın rüyalarımda bile, ben daha yazmaya başlamadan romantik komedileriyle ünlü olmuş birinin eserime yorum yapıp tavsiye edeceğini hayal etmezdim. Bu, bir web romancısının hayalinin gerçekleşmesi demek. Cidden, şoktayım. Bunu kabul eden Miki Yoshikawa'ya ve beni onunla tanıştıran editörüme sonsuz sevgi ve minnet duyuyorum. Çok teşekkür ederim.

Şimdi anladınız mı bu romanın neden 150.000'den fazla Japonca karakterle bu kadar uzun sürdüğünü? Miki Yoshikawa eserime yorum yapacakken yarım yamalak bir şey çıkaramazdım, bu yüzden bu romana elimden gelen her şeyi, hatta fazlasını kattım. İlk romandan bir buçuk kat daha uzun oldu. Bana ne oluyor böyle? Üstelik bu, çok şey kesilip düzenlendikten sonra bile böyle. Tüm bunlara rağmen yine de 150.000 Japonca karakter uzunluğundaydı. Kitabın dev bir tuğla gibi görünmemesinin tek nedeni editörün sihri. Doğrusunu söylemek gerekirse, onun için çok kötü hissediyorum. Bir sonraki cildi yazarken onun çabalarını not alacağımdan emin olacağım. Gerçi muhtemelen sadece not alıp hiçbir şey yapmayacağım.

Bu seferki sonsöz dört sayfa tuttu. Belki de bu, editörün sihrinin bir yan etkisiydi? Ve, madem dört sayfa olacak, sanırım romanın kendisinden bahsetmeye başlasam iyi olur. İlk romandaki sonsözde yasal hız sınırından falan bahsettiğimi biliyorum ama geçen sefer gaza basıp hız sınırını fazlasıyla aşmıştım ve editörüm bana kızmamıştı, bu yüzden bu sefer de gidebildiğim kadar ileri gitmeye karar verdim. Aslında bu sonsöze, en ufak bir ciddiyetle yaklaşsam kaybederim zihniyetiyle gelmiştim… bu yüzden daha fazlasını yazmamın istenmesini hiç beklemiyordum. Hmm… Dört sayfayı hızla geçmek için yeterli konu benzinim yoktu oysa… ya da ben öyle sanmıştım. Vay canına. Şuna bakın. Sayfalarım şimdiden bitti. Neden acaba… Miki Yoshikawa hakkında çok uzun süre gevezelik ettiğim için miydi? Biliyorum. Benim hatam.

Şimdi bu romandan bahsedelim… Ah, buldum. Masha'nın sınıf öğretmeni. Hikâyede değinilmese de Masha ve onun gibi neşeli annesi, öğrenci-veli-öğretmen toplantısı için sınıf öğretmeniyle buluştu… ve, ne diyelim, o öğretmen için cehennem olmalıydı. Evet. Romanın kendisi hakkında bu kadar yeterli.

Gitmeden önce, editörüm Natsuki Miyakawa'ya, özellikle de bu seferki olmak üzere, son üç romandaki tüm yardımları için teşekkür etmek isterim.

Ayrıca, aşağıdaki kişilere de teşekkür etmek isterim:

Çok yoğun olmasına rağmen benim için tanrısal çizimler yapan Momoco'ya.

Alya'yı yeniden seslendiren Sumire Uesaka'ya, Masachika'yı seslendiren Kouhei Amasaki'ye ve reklamın anlatımını yapan Fumihiko Tachiki'ye.

Konuk çizimler yapan Kurone Mishima ve Azuri Hyuga'ya.

Ben hala bir acemi olmama rağmen serimi tanıtan Miki Yoshikawa'ya.

(Şu an isimlerini böyle yan yana görünce ne kadar harika bir ekiple kutsandığımı fark ettim. Bu, daha yeni çıkış yapmış birinin hak ettiği bir şey değil. Güçlü üyeler, acemi Kahraman'ın tamamen kendi başına düşünmeyi bırakana kadar Parti'ye katılmaya devam ediyor. İşte böyle hissettiriyor.)

Öhöm. Ve son olarak, bu romanın yaratılmasında emeği geçen herkese ve onu okuyan her birinize.

Hepinize kalbimin en derininden teşekkür ederim. Çok teşekkürler! Umarım 4. ciltte tekrar buluşuruz. O zamana dek.