Beklenmedik Gelişmeler

“Pekala millet, dersimiz şimdi başlıyor! Açılış töreni yüzünden zamanımız kısıtlı, o yüzden işleri çabucak halledelim, tamam mı?”

Bayan Komoe sınıfa girdiğinde, öğrencilerin çoğu yerini almıştı bile.

“Ha? Bayan Komoe, Tsuchimikado nerede?”

“Bana izin aldığını söylemediğine göre, uyuyakalmış olmalı!” diye yanıtladı Bayan Komoe, Kamijou’nun sorusuna boynunu uzatarak. “Neyse, yoklama almadan önce herkese büyük bir haberim var! Bugünden itibaren aramıza bir nakil öğrenci katılıyor!”

Bu, herkesin dikkatini tamamen çekti.

“Hem de kız! Tebrikler beyler! Bir dahaki sefere daha çok şans dilerim, kızlar!”

Sınıf heyecanla uğuldamaya başladı.

Kamijou ise bir an dehşete kapıldı.

Olamazdı. Onun bu denli talihsiz hayatına, tamamen normal, çekici, kız bir nakil öğrencinin denk gelmesi olamaz. İmkansız.

…Çok… çok kötü bir hissim var, bu iş iyi bitmeyecek…

Hemen, Bayan Komoe ile önceden var olan bağlantısı yüzünden Aisa Himegami’den şüphelendi; ama dünya kocamandı. Belki Mikoto Misaka ya da Kaori Kanzaki gibi isimler, yaşlarını saklayarak gelmişti. Ya da belki Accelerator’ın gerçek adı aslında Yuriko Suzushina’ydı. Belki de on bin Kız Kardeş dalıverecek ve öğrenci nüfusunu anında on katına çıkaracaktı. Hatta kanatlarını saklayan, üzerlerine inmek üzere olan bir melek bile olabilirdi.

“H-hayır, dur! Duydum seni, beynim! Eğlenceli olabileceğini söyledin! Şimdi dur hemen!”

“Kami, neden kafana sarılıp kendi kendine mırıldanıyorsun?” Bayan Komoe biraz şaşkın görünüyordu ama devam etti: “Neyse, bu sadece kısa bir tanıtım! Daha detaylı tanıtımları açılış töreninden sonraya bırakın lütfen. Pekala, Bayan Nakil Öğrenci, buyurun içeri!”

Bunu söyledikten sonra, sınıfın kapısı çatırtıyla açıldı.

O yöne gözlerini dikti, onu ne tür bir çılgınlığın beklediğini merak ediyordu.

Ve orada, beyazlar içinde bir rahibe, üç renkli bir kedi tutarak, ne yapacağını bilemez halde duruyordu.

“Nbağğğ…!!”

Bu, tahmin edebileceği her şeyin tamamen dışındaydı. Zihni bomboş oldu.

Sınıf arkadaşları şaşkın görünüyordu. Ne de olsa, kız açıkça normal bir okul üniforması giymiyordu. “Bu ne tür bir Katolik okulundan geliyor?” odanın içinde hemen fısıldandığını duyduğu sorulardan biriydi.

Index ise hepsini görmezden geldi ve her zamanki gibi konuştu:

“A, Touma! Tamam, demek ki Touma’nın gittiği o okul burasıymış. Maika’ya burayı gösterdiği için sonra teşekkür etmeliyim!”

Sınıftaki herkes, onun söylediklerini duyduktan sonra hep birlikte Kamijou’ya baktı.

Gözleri ona “Yine mi sen?” der gibiydi.

“……………………………………Şey, ne? Bu da ne?”

Nedense, “nakil öğrenciyi” tanıtan Bayan Komoe bile onu görünce olduğu yerde donakaldı.

“H-hey, durun. Bayan Komoe, bu da ne…?” diye başladı Kamijou, ama görünen o ki o da bunun olmasını beklemiyordu. Kamijou’nun sesini duyduğunda nihayet kendine geldi ve konuştu:

“Rahibe Hanım! Siz nereden çıktınız böyle?! Siz nakil öğrenci değilsiniz! Hadi, çıkın, çıkın, dışarı!”

“A, ama, ama Touma’ya öğle yemeğini sormam lazım ve—” diye şikayet etmeye çalıştı Index, ama Bayan Komoe hiçbirini duymuyordu. Rahibenin sırtından iterek onu sınıftan dışarı çıkardı.

Refleks olarak yerinden kalktı.

“Şey… H-hey, Inde—!!”

“Kami! Bu işi gereğinden fazla zorlaştırma lütfen!”

“Ne?!”

Index’in peşinden koşmak üzereydi, ama Bayan Komoe’nin bağırışı onu olduğu yerde durdurdu. Öğretmeninin kendisine kızmasından çok, ağlamak üzere olmasından korkuyordu; o an kesinlikle öyle görünüyordu. Index’i sınıftan dışarı itti ve ayrıldı.

Bir süre aptalca orada durdu ve gitmelerini izledi.

Onların yerine, uzun siyah saçlı bir kız içeri girdi.

“Her neyse. Ben gerçek nakil öğrenciyim. Adım Aisa Himegami.”

Tanıdık bir yüz görmenin rahatlığıyla, Kamijou yerine geri çöktü.

“A-aman Tanrım. Sadece sıkıcı eski Himegami olmasına o kadar sevindim ki. Üstelik tapınak rahibesi kıyafetini de giymemiş. Sadece normal, sıkıcı bir okul üniforması giyiyor. Şükürler olsun…”

“Az önce söylediklerinde kin izleri hissediyorum,” diye yanıtladı sıkıcı eski Himegami, biraz sinirlenmiş bir şekilde.