Zihindeki Yangın

“89aepd’das::-qwdnmaiosdgt98qhe9qxsxw9dja8hderfba8waop kod9jpnasidj direnç9w:aea rota A’dan w’dalga boyu kırmızı kod08’den kod yetmiş ikiye alt program rota C üzerinden A8 noktasına mühürleme alanı D kod elli altıyı rota S’ye yönlendiriyor sarıya mavi dalga boyu dökülüyor”

Last Order’ın ağzından dökülen o anlaşılmaz kelimeler yavaş yavaş Japoncaya dönmeye başladı.

Accelerator’ın şakaklarından aşağı soğuk terler süzülüyordu. Ensesinde kor bir ateş yanıyor gibiydi. Görüş alanı giderek daralıyor, etraf kararıyordu. Bütün hesaplama yeteneğini tek bir noktaya odakladığı için yansıtma kalkanı devre dışı kalmıştı; bu yüzden tenine yapışan ter damlaları canını feci şekilde sıkıyordu.

Hafıza kartındaki virüs bulaşmadan önceki verilerle, Last Order’ın virüslü şimdiki kişilik verilerini karşılaştırmaya başladı.

İki veri arasındaki her farklılık, virüsün bulaştığı bir kod satırı demekti. Virüs bulaştıktan sonra Accelerator ile yaşadığı anılar da bu verilerin arasındaydı; ancak hangi kısmın virüse, hangi kısmın gerçek anılara ait olduğunu seçmek neredeyse imkansızdı.

Yeniden yazması gereken kod satırı sayısı zihninde belirdi.

Tam 357.081 satır.

Virüsten tamamen kurtulmanın tek bir yolu vardı: Bütün kodları kökten silmek.

Last Order’ın yaşam sinyallerini gösteren ekranda, korkutucu bir hızla kırmızı uyarı pencereleri patlamaya devam ediyordu.