Üçüncü Ara

Stiyl Magnus, kısa bir süreliğine Londra Kulesi'nden ayrılmıştı.

Şehirde hava bugün oldukça güneşliydi ama turistler seyrekti. Diğer ülkelerin aksine İngiltere büyük çaplı ayaklanmalar yaşamamıştı, ancak bu durum sokaklara yayılan gergin havayı dağıtmaya yetmemişti.

"Tanrı'nın Sağ Koltuğu, öyle mi...?" Stiyl, yeni yaktığı sigarası ağzında, kendi kendine mırıldandı.

Lidvia Lorenzetti'ye göre, yalnızca dört resmi üyesi vardı ve her biri dört başmelekten birinin niteliğini taşıyordu.

"Onların hikayesi hakkında ne düşünüyorsun?" Binadan onunla birlikte ayrılmış olan Agnes Sanctis, sıkılmış bir ses tonuyla sordu. "Ne kadarı doğru, merak ediyorum. En azından, Kilise'deyken böyle şeylerden hiç bahsetildiğini duymadım. Bizi izlerinden saptırmak için yalan uyduruyor olabilirler."

"Bunu inkar edemem ama o sorgu odalarında söylenen her şey sihirli bir şekilde kaydediliyor. O parşömene yazdıklarını incelersek, doğruyu yalandan ayırabiliriz."

"Elbette, mükemmel olacağını söyleyemem," diye ekledi Stiyl, kendi kendine düşünerek. Eğer Lidvia doğruyu söylüyorsa, Tanrı'nın Sağ Koltuğu hem Kilise'nin karanlık yüzündeki bir örgütü hem de nihai hedeflerini tanımlıyordu.

...Sağdaki koltuk. Bir ipucu gibi duruyor ama olmayabilir de. Meseleyi daraltmaya yetmiyor. Şimdilik, başka ne söyleyeceklerini bekleyip göreceğim sanırım.

Stiyl, Agnes'e baktı. "Biraz daha ara verelim mi?"

"Hayır, şunu zaten bitirelim."

"Pekala."

Karanlık İdam Kulesi'ne döndüler.