Açlığın Getirdiği Tesadüf

“Şey, benim adım Index.”

“Tadına bile baktın mı sen hiç?”

“Touma’yı arıyordum ama sonra acıktım. Aslında, sanırım zaten acıktığım için Touma’yı aramaya karar vermiştim.”

Index, meyve suyu şişesindeki ince buzu ağzına attı, omuzları hafifçe titredi. Ya çok dalgındı ya da o kadar açtı ki ağzının kenarındaki sosa dikkat etmedi. Bu eksiklikleri onu tıpkı Last Order gibi gösteriyordu.

“…Bok.” Accelerator cebinden küçük bir peçete paketi çıkarıp sessizce Index’in yüzüne fırlattı. Index, peçeteleri plastik ambalajdan çıkarmak için çaresizce uğraşırken, Accelerator içini çekti. Modern bilgilerden bu kadar yoksun görünmesi de neyin nesiydi?

O da birini arıyor, öyle mi…?

Aklına şüpheli bir yüz geldi – az önce etrafında battaniyeyle dolanan biri. Cep telefonunu açtı, ekrana Last Order’ın yüz görüntüsü verilerini (aslında sadece kamerayla çekilmiş yüzünü) getirdi ve Index’e gösterdi.

“Buna benzer bir velet gördün mü hiç?”

“Hayır.”

Yanıtı çabuk ve kesindi.

Ama ilgisizlikten onu başından savıyor gibi değildi. Garip bir özgüven havası vardı üzerinde.

“Kimsenin yüzünü unutmam, o yüzden görmediğime eminim.”

“Eh?” Accelerator kaşlarını çattı ama Index açıklama yapmak istemiyor gibiydi. Belki de yediği tüm hamburgerlerden tamamen doymuştu. Mutlu bir ifadeyle, yanağını masaya dayayarak yığıldı.

“Vay canına, seninle karşılaşmam ne iyi oldu. Gerçekten, tekrar teşekkür ederim. Şimdi karnımı dert etmeden Touma’yı aramaya gidebilirim. Şimdi doyduğuma göre onu aramak için pek bir sebep göremiyorum ama buraya kadar gelmişken onu bulmadan tatmin olacağımı sanmıyorum.”

“Pekala, anladım. Ama sana yardım etmeyeceğim.”

“Buraya geleli biraz oldu ama şehri hala tam olarak anlamıyorum, ne de olsa. Beynimle yolların nasıl olduğunu asla unutmasam bile… Belki de sadece hatırlamak yeterli değildir. Ama her ne olursa olsun, Akademi Şehri’nden biriyle tanışmış oldum.”

“Pekala, anladım. Başka birine sor.”

“…Ne iş yapıyorsun sen? Meşgul müsün?”

“Evet, maalesef çok meşgulüm.”

Accelerator koltuk değneğine ağırlığını verip oturduğu yerden kalktı.

Ne yazık ki, tesadüfen, o da birini arıyordu.